De reis ernaartoe was een ramp. We gingen met SA roadlink, een bus, naar Kaapstad. Gelukkig x92s avonds, konden we lekker slapen.. Esmee kon slapen.. Ik niet. Het was koud, en kan me draai maar niet vinden om in slaap te vallen. Dus met me ogen dicht half gelegen wachtend tot we aan zouden komen.

Eenmaal aangekomen was mijn eerste indruk: was is het rustig! Ik dacht dat het verkeer er als een malle bezig zou zijn, dat je overal mensen zou zien, maar het was stil op straat. Gauw een taxi gepakt en naar onze backpackers hostel vertrokken. Ik verwachtte er weinig van, omdat ik het spotgoedkoop vond om daar te verblijven en het blijft een bakcpackers.. Maar het was mooi! Het was er gezellig! Ja okxe9, de bedden waren wel minder, matrassen waren al helemaal doorgezakt, maar verder: we hadden een lekker zwembad daar, kamertje van maximaal 8 personen en we waren er alleen, lekkere douches en de gastvrouw Lucinda was echt een schat.

Na een frisse douche zijn Esmee en ik lekker gaan wandelen door Kaapstad. Ons doel was om uiteindelijk in Waterfront uit te komen en daar lekker te gaan ontbijten. Als we van ons hostel wegliepen naar beneden, liepen we zowat tegen het stadion aan! Esmee als een echte voetbal fan heeft dus dan ook even de hekken moeten knuffelen, en toen zijn we lekker door gewandeld. Het was best vroeg, maar al zo warm! Onderweg maar gaan smeren, want ik denk dat ik anders behoorlijk verbrand was geweest!

 
Na een klein half uurtje lopen kwamen we uit op Waterfront. Het is een toeristisch uithoekje waar veel restaurants zijn, souvenir winkeltjes zitten en allemaal plekken waar je van alles en nog wat kan regelen voor je vakantie, en dit alles aan de haven. We zijn bij de italiaan gaan zitten voor ons ontbijt en heb daar een heerlijk broodje mozzarella met pesto en tomaatjes gegeten. Heerlijk! Daar hadden we even lekker de tijd om te bespreken wat we nou allemaal wilde doen, want nee, ik had verbazingwekkend niks gepland! Natuurlijk kon ik het niet laten mij wel goed te verdiepen door de lonely planet van te voren te lezen en andere toeristenboekjes en heb ik aangestreept wat ik graag zou willen doenx85 Ja, moet wel een beetje controle zijn bij deze freak!

Esmee had het geweldige idee om op onze eerste dag, maandag dan mee te gaan met een x93hop on, hop offx94 bus. Dat is een Engelse, felrode dubbeldekker bus wat ontzettend nerdy toeristisch is, maar wat ontzettend handig is om Kaapstad zo te verkennen. We hadden verder nog de Tafelberg in de planning, High tea in Mount Nelson Hotel, Castle of Good Hope, Kaap de goede hoop en shoppen shoppen shoppen! Schema gemaakt en daarna besloten het kantoor te zoeken van de hop on hop off bus om al kaartjes te kopen. Helaas kon dat alleen op de dag zelf, dus besloten de maandagochtend om 9 uur het meteen te halen. We zijn toen weer lekker rondgelopen en kwamen uit bij een coffee shop waar we lekker op het terras een cappuccino kregen van Washinton, een hele vriendelijke serveerder. Natuurlijk hebben wij even gexebxploreerd waar we zouden moeten gaan shoppen. Waterfront vonden we txe9 toeristisch dus gingen we opzoek naar Longstreet, DE straat voor het shoppen en uitgaan. Maarja, we wisten natuurlijk niet hoe we daar moesten komen, dus op de kaart gekeken en Esmee haar tactiek was het om voor bochten, bruggen lange straten etc. allemaal gekke geluidjes te maken, zodat ze in die volgorde wist waar ze heen moest lopen. Lachuh natuurlijk, vooral toen we opzoek waren naar Coen(street) x93COEN! COEN! Waar ben je man?!x94 Gilde we over de straten, slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar wij vonden het prachtig! Coen gevonden, en Longstreet gevonden, helaas was alles dicht, dat wisten we wel, maar we wilden gewoon effe kijken wat er allemaal was daar.

x92s Avonds in een prachtig binnenhofje Afrikaans gegeten. Het was er zo mooi en rustgevend, met een mooi verlichte boom met grote kerstballen erin. Daarna gingen we weer naar Waterfront, want we hadden afgesproken met Warren, een vriend van Esmee en mij die toevallig ook in Kaapstad was. Super leuke jongen, dus was hartstikke gezellig.

Maandag: Hop, hop!

Samen met Susan, de vriendin van Esmee, gingen we om 9 uur x92s ochtends met de hop on hop off bus de blauwe route doen. Je kon namelijk kiezen tussen twee routes en de rode bleef in het centrum, de blauwe ging ook buiten het centrum wat Esmee en ik wel leuk leken.  Wat hebben wij een lol gehad die dag! Susan hield zich wat afzijdig, misschien omdat Esmee als een soort tienermeisjes vrolijk overal naartie dartelde en gek aan het doen waren! De lol begon al dat we elke keer de verkeerde kant op keken. Je krijgt namelijk oordopjes en onderweg krijg je allemaal informatie x93Aan uw linkerhand ziet u het oude stationx94 waarop Esmee en ik dus naar rechts keken, en nee niet eens expres!  Toen we voor de zoveelste keer aan elkaar vroegen x93Waar dan? Hxe8 ik zie het niet hoorx94 en door hadden hoe klungelig we bezig waren werden we al melig. Onze eerste stop was de botanische tuinen, waar ik en Susan uit wilde stappen, maar Esmee leek het haar saai. We hebben daar heerlijk gelunched en ik heb daar zoiets heiligs gedronken: chococcino! OOOhh Dat was xe9chte chocolade gesmolten als chocolademelk met daarop cappuccino. TOP!

Nou en daar gingen we dan de tuin in hoor. Ontzettend mooi en we vonden een gedeelte met allemaal beelden waarvan ik echt onder de indruk was. Ik vond het prachtig. Daar hebben we ons dan ook redelijk goed gedragenx85 maar toen.. zagen we een schone grasheuvelx85 En Esmee zei: Daar wil ik vanaf rollen! x93Prima! Ik doe mee!x94 En daar gingen Esmee en ik dan! Een lol dat we hadden! Oh, ik kwam niet meer bij! Dit hebben we een stuk of vier keer gedaan, en vanaf dat moment waren we niet meer te houden: huppelen, met beelden en bomen op de foto, het podium opgeklommen en lekker gezongen, wij hadden het prima naar ons zin!

Hyper de pieper sprongen we de bus weer in en stopten we weer onze oortjes in de oren. Ze begonnen te vertellen over hoe het er vroeger uit zag toen we langs de Tafelberg reden x93stel je voor, een kudde zebrax92s met luierende hyenax92s en wilde bebosssingenx85x94 Waarop ik keihard zong: Nants ingonyama bagithi Baba, Sithi uhm ingonyama, Nants ingonyama bagithi baba wat het liedje is van The Lion King. Esmee lach helemaal in een deuk en je zag mensen hun oortje dieper in hun oor drukken omdat ze in eerste instantie dachten dat het daaruit kwam, toen ze merkten van niet zag je ze verbaasd omkijken en lachen om mijn flauwe grap.

Volgende halte was minder leuk, een vogel/apen park waar  ze allemaal in veel te kleine hokjes zitten, ik vond het maar niks.

Volgende halte: Hout Bay. Daar werden we echt goed weggeblazen! Was wel lekker, aan de zee, mooie haven en een leuk marktje waar ik super leuke oorbellen heb gekocht en een armband. Het was heerlijk om in die bus te zitten. Natuurlijk zaten boven, lekker in de zon, te luisteren naar wat ze allemaal te vertellen hadden over Kaapstad.

We zijn nog uitgestapt bij een ander mooi strand, maar dat was van korte duur omdat we de laatste bus moesten halen.

Na de bus wilde Susan graag bij een Italiaan eten, dus dat hebben we dan ook gedaan. Het was op zich wel gezellig hoewel Susan flink in de put zat over haar huisgenoten waar ze vrij veel over klaagt. Niet echt interessant om uit te leggen, maar het was in ieder geval sfeer verlagend. Na het eten zijn Esmee en ik naar een ander tentje geweest waar live muziek was en we nog een lekkere cappuccino hebben gedronken. Daar deden we onze dagelijkse traditie die we besloten hadden te doen: Te praten over wat we minder leuk aan onze dag vonden, maar vooral wat we ontzettend leuk vonden aan onze dag. Leuke manier van de dag doornemen, en om erachter te komen wat de ander wel en niet leuk vindt.

Bij terugkomst in het hostel ontmoette we Anita, een kamergenootje. Super gezellige meid dus zijn we met zijn driexebn naar een Mexicaans restaurant geweest waar we ontzettend veel lol hebben gehad. Ik bestelde een coktail en de meiden wilde een naked mexican. Ja je hoort het goed, ze wilde een naked mexican, twee! Voorbespreken hoe ze hem dan wilde, of ze mochten kiezen welke Mexicaan het dan mocht zijn, of ze hem even mochten testen voor gebruik etc. etc. Was het cider in een flesje! Tis toch wat! De naked mexican heeft ons ook de hele week gevolgd.. of beter gezegd, wij zochten naar de naked mexican.. vroegen mensen op straat x93do you know where we can get a naked mexican?x94 en in winkels.. Nou, je had hun gezichten moeten zien! Veel lol om gehad natuurlijk, en kwamen er uiteindelijk achter dat in Kaapstad de Mexicaan de enige was die naked mexican verkochtx85

Dinsdag: Nou, dat is ook een kleintje!

Op naar castle of good hope. Dat is de eerste vestiging van de Nederlanders, die nu een x91museumx92 is. Nou, het was maar goed dat het spotgoedkoop was, want dit sloeg echt nergens op! We kwamen binnen, en we hebben uiteindelijk nergens informatie gevonden over de vestiging en de geschiedenis ervan. Ik wist bijvoorbeeld niet waarom het precies nou gebouwd was enx85 dat weet ik nu nog niet. We hebben daar ook weer zox92n lol gehad.. Opeens kwamen er zeven soldaten op het plein, heel officieel, marcheerden naar buiten en kwamen met zijn vijven weer terug!! Hahahaha, dus wij natuurlijk: x93Oh wat erg! Er zijn er twee gesneuveld in de strijd!x94 Het was een rare bedoeling. Op dat moment waren we boven en toen we beneden waren zagen we tot onze verbazing een super klein kanonnetje midden op het plein. Nou Esmee en ik kwamen toen al helemaal niet meer bij, omdat alle toeristen als een stelletje kudde dieren er twee meter ervan afstond, te filmen en te fotograferen. Toen kwam er weer zox92n soldaatje die dan het kannonetje officieel ging afsteken.. BOOM! Een knal dat eruit kwam! Dat hadden die toeristen natuurlijk niet verwacht en sprongen echt een meter achteruit! Nou, ik had het niet meer! Hilarisch gezicht!

Nou, na dat avontuur zijn we lekker gaan shoppen. Super leuk. Op de greenmarket mooie oorbellen van Jeff gekocht, en zijn we lekker wezen rondstruinen door de markt. Altijd leuk. Daarna wilde Esmee sneakers kopen, maar het resultaat was echt teleurstellend, geen bijzondere sneakers te zien. We hebben toen gelunched op zox92n leuk plekje, ik vond dat echt geweldig. Het restaurant heette Timbuktu en was gelegen op een balkon. Om daar te komen moest je door een huis heen waarvan elke kamer vol zat met souvernirs: maskers, kralen beeldjes, sieraden en noem maar op! We keken onze ogen uit. Maar Timbuktu werd echt heilig voor ons: verse appelsap en heerlijk eten met als achtergrond oude jazz en bleus muziek. Heerlijk. Dit maakten onze sneaker missie weer aardig goed.

x92s Avonds naar Mama Africa geweest waar je traditioneel Afrikaans kan eten. Het was aardig, maar ik vond het best tegen vallen. Ik heb daar allerlei vlees gegeten: springbok, kudu, struisvogel (super lekker), impala en krokodil. Ja, klinkt heel lux en lekker, maar bijzonder was het niet. Het was meer dat je wist dat het bijzonder vlees was, thatx92s it. Struisvogel is wel heel erg lekker. Lekker mals vlees. We waren zo moe van al het lopen, dat we daarna gestrekt zijn gegaan in het hostel.

Woensdag: Je longen uit je lijf zingen!

Met Anita en Susan gingen we met zijn vieren naar Cape point. Een mooie auto gehuurd en Anita reed. Onderweg zagen we een auto die door de weg was heen gezakt! Bizar! Natuurlijk mooie kiekjes van gemaakt. Cape point vond ik zelf redelijk saai, maar dat weerhield ons natuurlijk niet om ons te vermaken. Keihard zingend liepen we heuveltje op en af om uitzichtpunten te bekijken en zijn we naar een vuurtoren geweest. Het was geen lekker weer die dag, enige dag van onze vakantie dat het bewolkt was, maar dat weerhield ons ook niet om keihard x93you are my sunshinex94 te zingen. Toeristen die ons tegenkwamen moesten dan ook lachen om de stelletje gekke meiden die daar keihard aan het zingen waren. Onderweg naar de vuurtoren heeft Esmee een stripverhaal gemaakt met haar camera en waren Ik en Anita de spelers ervan. Ook daar weer veel lol om gehadx85 wat verveling allemaal niet met je kan doen.

Op de terug weg zijn we naar een plek geweest waar je tussen de pinguxefns kan staan, dat is echt super grappig.

Daarna zijn we weer naar de Mexicaan (El Buro) gegaan en hebben we ontzettend lekker gegeten. Daarna zijn we uitgegaan met de barman van El Buro en heeft ons de leuke tentjes van Longstreet laten zien. Was echt super gezellig. Lekker gedanst met Esmee!

Donderdag: I feel like a princess

We zouden die dag de Tafelberg beklimmen, maar helaas, er hingen wolken op de berg.. alleen op de berg.. stom he? Maar we besloten onze planning dan om te gooien en naar het museum District six te gaan. Het is een museum over die wijk, wat vroeger een zwarte wijk was, maar de blanken besloten het te veranderen naar een witte wijk dus zette alle zwarten eruit, sloopten ze hun huizen, waren de zwarten dakloos en de blanken hebben uiteindelijk er niks mee gedaan. Later gingen de zwarten daar weer wonen en is de meerderheid nog steeds donker. Ik vond het super interessant omdat alle verhalen uit interviews kwamen van die oud bewoners en letterlijk waren neergezet. Esmee en Anita vonden het minder, maar gaven mij en Susan de tijd om het museum door te lopen. Daarna weer even geshopt en ging Anita naar een andere afspraak en zijn Esmee, Susan en ik naar de Mount Nelson Hotel. Een indrukwekkend hotel waar mooie verhalen over zijn. Maar wij hadden iets gehoord waardoor wij graag dat museum wilde bezoeken: er scheen daar super de luxe high tea te zijn die nog te betalen is ook! Met de taxi erheen, en dat was echt een goede keuze: de deuren werden tegelijkertijd voor ons open gedaan en ze maakte een diepe buiging voor ons! Nou, ik werd er helemaal giechelig van. En het was mooi daar, zo ontzettend lux. Heerlijk op het terras zaten we daar dan.. Het begon met de menu kaart. Vier bladzijde met allerlei verschillende thee. Nu werd Esmee ook giechelig.. Wat moesten we hier nou mee?! Nou uiteindelijk een keuze gemaakt, lekkere thee hoor. Maar dat was niet alles..Het eten.. non-stop etenx85 en het was lekker! Go-de-lijk! Dit was wel xe9xe9n van de leukste dingen die ik in Kaapstad heb gedaan omdat het zo exclusief was en we echt als prinsesjes werden behandelt. Daarna hebben we ieder op ons zelf gewinkeld, op de dag is het namelijk best druk dus veilig om alleen te lopen. Al snel kwam ik Esmee ook al weer tegen, en na het internetcafxe9 hebben we afhaal Indixebr gehaald. We wilden op het plein eten, en dat was weer grote lol want het waaide hard, en blijkbaar zo hard dat het voor elkaar kreeg om curry saus all over Esmee haar shirt te krijgen! Haha, maargoed dat we extra servetten hadden meegenomenx85 Susan zat ondertussen met een vriend van haar te kletsen, terwijl heerlijk aan het klungelen waren met ons eten.

Daarna hebben we nog lekker een cappuccino genomen, met zijn driexebn. Het live bandje was er weer, die toen ook al in datzelfde restaurantje tegenkwamen. Super gasten en zaten dus weer de hele tijd met ons te geinen.

Vrijdag: Oud en Nieuw

En onze laatste dag van 2010 begon met het beklimmen van de Tafelberg. Het was een hete dag, maar gelukkig af en toe een verkoelend windje. Omdat ik door al het lopen wondjes had op mijn bovenbenen besloot ik met mijn skinny jeans te gaan, anders zou het alleen maar erger worden, maar dat was dus wel warm! Anita ging ook met mij, Esmee en Susan mee. Esmee en Anita zijn klimmen gewend en hebben een redelijke conditie dus die gingen meteen voorop.. voorop een met grote blokken gebouwde trapx85 Pff, het was dus meteen heftig! Na ongeveer 15 minuutjes waren Anita Esmee (hun al eerder) en ik die kl*ote trap voorbij en moesten we wachten op Susan. Esmee verbaasde zich hoe snel ik boven was, ze gaf eerlijk toe dat ze dacht ik een slechtere conditie zou hebben, dus nou, dat viel me weer alles mee. Maar we maakten ons wel zorgen om Susan. Het ging namelijk redelijk langzaam.. Om de zoveel treden ging ze weer zitten, en omdat dit nog maar het begin was, krabden we wel even op ons hoofd of dit wel zox92n strak plan was met haar. Maar we gingen door, ieder in eigen tempo. Dit stukje was appeltje eitje, een weg die lichtelijk omhoog naar links liep, met af en toe een obstakeltje.. dus zo konden we lekker door racenx85  Tenminste, de meeste van ons dan. Na een kleine waterval begon het zware gedeelte: ook dit waren weer opgestapelde grote blokken rots waar je flinke stappen moest maken en dit weggetje ging zigzaggend omhoogx85 Een langzaam proces dus. We spraken af dat we na 10 bochten elkaar weer te ontmoeten, omdat ik duidelijk wat langzamer was dat Esmee en Anita, maar weer te snel voor Susan. We genoten er wel van, en ik had ook geen probleem om alleen te lopen, al die gezellige mensen die al hijgend en steunend je inhalen, elkaar bemoedigen, ik vond het prima zo. Susan had het wel duidelijk moeilijk. Maar we waren haar na tien bochten dus kwijtx85 Na een half uur wachten gingen we ons toch afvragen of ze de verkeerde afslag hadden genomen, maar dat leek ons sterk, die ging namelijk naar beneden, dus x93zo stom kon ze toch niet zijn?x94.. Tsja, wat zal ik er eens op zeggen.. wel dus? Esmee moest weer naar beneden om haar op te halen en laten we het er maar op houden dat onze spieren behoorlijk koud waren toen ze bij ons was. Dat irriteerde mij wel een beetje, en Anita baalde ook, want we waren bang dat onze spieren nu alleen maar sneller zouden verzuren als we elke keer moesten gaan wachten. Goed ik ging rete langzaam, maar stoppen deed ik niet omdat ik wist dat het anders alleen maar zwaarder zou worden. Dit werkten dus niet. Toen we nog een keer twee keer moesten wachten besloten we dat niet meer te zien en elkaar te zien op de top. Nou, dat heb ik geweten zeg! Jezus wat was dat zwaar! Waar was mijn held die mij altijd dat extra zetje gaf, of me met een wandelstok omhoog trok zodat ik bleef lopen? Nee, geen papa, mama, broers en de vander Togtjes waar ik normaal altijd de bergen mee beklom. Nu moest ik het alleen doen en niet zonder risico.. De wind was erg sterk boven, en als je een misstap maakten of je niet goed vasthield en er kwam weer zox92n rukwind, lag je zo.. Ik heb dan ook al eerder Anita opgevangen die haar evenwicht verloor door de wind.. Ik wist dus dat ik voorzichtig moest zijn en heb dus erg rustig aan gedaan. De laatste 5 minuten klimmen stonden me vriendinnen dan: ze wilde het einde met elkaar doen! Susan was nergens te bekennen dus hebben we met zijn driexebn al zingend het laatste stukje gedaan! Ik voelde me geweldig trots! Zonder al het wachten had ik het misschien in 2 of 2,5 uur gedaan maar heb er 3 uur over gedaan en vond dat een prima prestatie! Wel waren we helemaal kapot en ik besloot dan ook met de kabelbaan naar beneden te gaan, omdat ik niet zeker wist of ik het aan kon naar beneden te gaan. Scheen veel te belasten op kniexebn en enkels, beide een zwakte bij mij. Op de top van de berg mijn vader natuurlijk even gebeld om even trots te vertellen dat ik dat de berg in me eentje verslagen had!

Na heerlijk eten kwam Susan ruim een uur later aan. Toen ook zij had gegeten hebben we wat kiekjes gemaakt en zijn we daarna weer naar beneden gegaan.

We zijn toen op zoek gegaan naar alweer de naked mexicaan, maar helaas, nergens te verkrijgen, dus maar een six pack Savannah wat ook prima te drinken is. Eenmaal aangekomen bij het hostel ging ik meteen plat, want ik was echt kapot! De stad af struinen naar alcohol met pudding benen is echt geen aanrader! Toch onderweg weer gekke dingen gedaan hoor.. oh oh oh, Esmee Anita en ik konden misschien beter clownerie gaan studerenx85

Na wakker te zijn geworden moest ik gauw opschieten want we gingen bij een Italiaan eten! Nou, dat opschieten had niet echt gehoeven, waarom niet? Nou, ik zal het kort houden, we hebben ruim twee en een half uur op ons eten gewacht! Geen toetje dus genomen, omdat ze ons ook geen gratis drankje of wat dan ook aanboden, omdat we zo lang moesten wachten. Geen fooi en op de cent betaald, hoewel me pasta echt heel lekker was!

Na het eten terug naar het hostel om daar vervolgens het oudejaarsconferance te kijken op bvn!! Nou, ik heb er maar een stukje van gezien, omdat ik een behoorlijk gesprek heb gehad met Susan. Misschien merkte je het al in het verslag, maar Susan kwam niet veel voor in mijn verslag. Dit komt omdat ze een behoorlijke negatieve sfeer bracht tijdens de vakantie en ik dat ontzettend vervelend vond. Mijn bom barstte dus toen ze ging sikkuh neuren op de kamer omdat we zo lang moesten wachten op het etenx85 In werkelijkheid voelde ze zich niet op haar gemak en had ze het idee dat ik haar niet mocht of wat dan ook, dus ben ik heel eerlijk en direct geweest, omdat dat hele slachtoffer gedoe van de gehele week echt me neus uit kwam! Goed, de boodschap was duidelijk, dus ik zei dat ze maar effe een half uurtje moest bijkomen en dan gewoon gezellig naar beneden moest komen, tenslotte was het bijna Nieuwjaar. Nou, ook hier luisterde ze naar en deed ze gezellig. Voordat we het wisten was het al 12uur en konden we iedereen zoenen. Anita ging met de zoon van Lucinda en Susan een nieuwjaarssduik nemen in het zwembad, terwijl Esmee al een tijdje goed misselijk in bed lach. Echt heel jammer, want ze was ook niet in staat om mee uit te gaan. Oh en het vuurwerk? Poef.. poef.. poef.. en dat was het wel zox92n beetje, beetje weinig en niet echt een spektakel zoals in Nederland.

Nou na iedereen gebeld te hebben was ik er wel klaar voor! Susan was al dronken en wilde ergens heen waar ze al een kaartje voor hadden gekocht, maar wij vonden het een beetje prijzigx85 Dus zei ik haar dat als ze er weg wilde mij moest bellen, omdat ze niet alleen over straat mochtx85 Susan en ik gingen naar de andere kant van Longstreet en zijn onderweg nog een gezellige parade tegen gekomen. Was super leuk! Al die dansende, muziekmakende mensen, gaf wel een lekker Afrikaans sfeertje! Nou lekker uitgeweest, maar niet tot in de late uurtjes.. Rond 4 uur begon het al te sterven en ging iedereen tot mijn verbazing alweer naar huis.. dus.. wij ook.

Zaterdag Inpakken en wegwezen!

Die dag was na lekker chillen, internetten, en ijsje eten met Anita opeens heel erg haasten! Esmee dacht dat we veel later met de bus gingen, maar dat was dus niet zo.. Toen ik vroeg of ze het even wou checken moesten we 2 uur eerder, dus haasten! Gauw alles inpakken en bij nandox92s afhaal gehaald om in de bus te eten! Maar ook nux85 was het haasten voor niks.. De bus kwam een uur later, en vertrok dus ook laat. Wel met twee gezellige gasten in de bus gezeten, maar nu was ik degene die de hele nacht door heeft geslapen en Esmee die wakker bleef. Wat voor haar geen ramp was, want ze had gezellig gezelschap.

En dat was het dan. Zondagochtend aangekomen en lekker thuis bij geslapen!

Eindelijk weer tijd om verhalen voor jullie te schrijven. Ik moet dan ook een flink eind terug en kom dan uit op Kerst. Hoe vier je kerst in Zuid-Afrika? Nou Anouk, Heidi en ik hadden in ieder geval gekozen voor een picknick in de natuur. Een ontzettend goed besluit. Met lekker gezond en lekker slecht eten en drinken kwamen we uit in een mooi park. Het deed mij ontzettend denken aan zox92n gebied langs de kant van de snelweg in Frankrijk. Het dat bedoel ik op een goede manier. Dat je dan ergens stopt, en dat je verderop tussen de bomen een picknick tafel vind waar je lekker de broodjes die mama van te voren heeft gesmeerd op te peuzelen. Het was er mooi, moesten een beekje oversteken door op een rij gezette stenen over te lopen en we kwamen uiteindelijk uit in een lekker bebost gebied met picknick tafels van cement. Ik vond het wel leuk, het geeft je totaal geen kerstgevoel, maar het was wel gezellig. Lekkere verse ananas gegeten, broodje tonijnsalade en oh zo lekkere chocola. Natuurlijk met onze kerstmutsen op, want het was tenslotte kerst!

Daarna heb ik nog even liggen zonnen. Mooie fotox92s gemaakt om natuurlijk in te wrijven hoe lekker weer het is in Zuid-Afrika met kerst, en daarna, ja daarna naar de bus want ik ging met Esmee naar KAAPSTAD!!

En wat voor xe9xe9n! Anouk en Heidi vroegen mij een dag na Modgaji of ik zin had om mee te gaan naar de hoogste bundyjump brug an 216 meter hoog om te gaan bundy jumpenx85 Maar natuurlijk! Kickeh! Altijd al gewild, en als ik het dan doe, laten we het dan goed doen, de hoogste brug.. wow!

Anouk had al gesprongen en hoe graag ze nog een keer zou willen, ze had helaas niet genoeg geld ervoor. Het was een twee uur durende rit en eenmaal daar aangekomen om 12 uur kregen we te horen dat we niet voor 16.00uur konden springenx85 Dat is kut, maar ja, we hadden wel hxe9lemaal die kant op gereden, dus toch maar doen.. We moesten ons laten wegen, wat ik natuurlijk ontzettend leuk vond, echt top.. Dat wordt dan op je hand geschreven met watervaste stift, je snapt wel hoe ik de hele tijd gelopen heb daar.. en elke keer als je omgeroepen werd, gilde ze ook je gewicht.. top.. nou net iets wat ik wilde horen..

Maar dat was het ergste nog niet.. ging het opeens plenzen! Nou Anouk en ik hebben even onze klaagzang laten horen hoor.. als God bestaat heeft hij denk ik oordoppen in gedaan, want we waren zijn gedrag flink zat! Regen in Afrika? Het is toch zomer hier? Merk er niks van? Merk jij er wat? Nee, ik ook niet.. K**zooi, T**ing T**fus, Godverd****.. Maar mijn gebeden werden verhoord, ja niet deze natuurlijk, ik had ook nog geschreeuwd naar boven, in de regen: Als je nou bestaat hxe8? Laat het dan ff stoppen als ik moet springen, AMEN!!!

Nou, misschien toch vaker doen, want het hield gewoon op net voordat we in de rij moesten gaan staan om de loopbrug op te gaan..! Zo.. en wat voor een loopbrugx85 Naast de brug waar we vanaf gingen springen, was een smalle loopbrug gemaakt om in het midden van de brug te komen. Boven ons was dan de autoweg en beneden onsx85 de afgrond. Die je dus, als je recht naar beneden keek, tussen je beentjes zagx85 Duidelijk niet voor iedereen weggelegd, want Heidi vond die brug maar helemaal niks. Al gezegd dat t 216 meter hoog is? Ja oh, oke, 216 dusx85 Ik vond het maar wat fascinerend.. de brug die dan een beetje onder je voet doorzakt omdat gewoon ijzeren ruitjes zijn waar je op loopt, de trillingen van de hele groep die erop loopt en dan het geweldige uitzicht onder je. Ik vond het eerlijk waar echt top en kreeg alleen maar meer zin om te springen.. ja beetje raar, maar kreeg er echt veel meer zin in..

Dan kom je aan op het platform, en dan komen de zenuwenx85 wow.. ik, ga, zo springenx85 wat zijn wij toch rare wezens dat wij echt alles tegen de natuur in proberen te doenx85 SUPERRR!

Hoewel ik elke keer als eerste werd genoemd in de cheklist, sprong ik niet als eerste.. sterker nog.. Heidi moest eerder. Nou je had haar blik naar me moeten zienx85 Die kreeg het spontaan benauwd volgens mij omdat ze zich zo had ingesteld dat ik eerder zou gaan. Nou , ik heb haar aangemoedigd, maar was nergens voor nodig, hop, daar ging ze gewoon, en met een big smile kwam ze weer terug. Wat deed ik in de tussentijd toen al die mensen aan het springen waren? Dansenx85 ja.. dansen. Er werd daar super leuke muziek gedraaid en ik zat daar echt van enthousiasme te dansen.. wat ik niet wist is dat ik de hele tijd in beeld stond.. Anouk vertelde me dus ook heel leuk achteraf dat ze denkt dat ik ongeveer van 10 mensen wel dansend op hun dvd stax85Ja, ook op die van Heidi.. Zelfs op mijn eigen dvd voordat ik ga springen zie je me op t bankje lekker swingen. Ik had het echt naar mijn zin! Ook super leuke mensen ontmoet, vooral xe9xe9n Amerikaan die de hele tijd zei: No presure.. met een knipoog, in de zin van.. je hoeft niet zenuwachtig te worden, maar vindt het wel leuk als het bent. Haha veel lol met die gozer en zijn vader gehad.

Nou eindelijk was ik dan aan de beurt, laatste van eerste deel van de groep. Dus ongeveer de 10^de. Ik kreeg allerlei instructies over mijn veiligheidsdingen aan mijn benen waar ik echt niks van hoordex85 door de muziekx85en toen werd ik geholpen naar de randx85 effe naar beneden kijkenx85 poe poex85 dat is hoog. Echt vett! Ik kon niet wachten totdat de mannen gingen aftellen en voor dat ik het wist sprong ik! Heel enthousiast gilde ik woohooo, maar dan krijg je meters vrije val en dat is raar! Je lichaam stribbelt automatisch tegen (volkomen zinloos natuurlijk) en er kwam toch een gil uit mijn longen gezet! Dan de eerste keer dat je weer opgetrokken wordt door het elastiek is echt heftig! Met een noodgang ga je naar boven, draai je 180 graden omhoog, hang je een moment stil en val je weer, en dan lekker jojo-en. Nou, echt bizarx85 zoiets moet je echt meegemaakt hebben in je leven om dat te voelen want ik kan het niet beschrijven. Ik vond het wel super kickeh!

De dvd is goed gelukt, dus bij terugkomst in Nederland zal ik die zeker aan jullie laten zien. Maar hier alvast wat kiekjes die van mij gemaakt zijn.

Nou, ik heb voor jullie een dagboek bijgehouden.. maar ik waarschuw jullie… Het is nog al lang… Veel leesplezier en… succes!

Dag 1 Life's a journey

Woensdagochtend. Een taxi gebeld, want we moesten ons verzamelen op het vliegveld om half 10. Ik had een hele ongeduldige taxichauffeur, maar gelukkig was ik snel bij het vliegveld. Helaas was dat niet van iedereen te zeggenx85 We moesten op Sunaina wachten omdat zij uit Kaapstad kwam en Barbara werd door Paul gebracht. In plaats van half 10 gingen we kwart over 1o weg, wat waarschijnlijk de Afrikaanse tijd is voor half 10.. Will van Duyn, de eigenaar van Modgaji, kwam ons halen, maar moest eerst boodschappen doen in allerlei winkels en langs zijn huis wat ook een aardig uurtje duurde. Ondertussen vroeg hij zich af wat dan drama therapie was, en begon hij op een redelijk oncomfortabele manier te vertellen over dat zijn vrouw 2 maanden geleden overleden is en niet kan zien aan zijn dochters in hoeverre zij daar onder lijden en dat xe9xe9n van hen hxe9xe9l erg van drama houdt.. Juist, ik wist niet zo goed hoe ik daarop moest reageren, het was nogal x91out of the bluex92 , en om eerlijk te zijn had ik nou niet echt gepland dat ik drama therapie te gaan geven op een game reserve waar wild cats zijn, een caracal, servals, hyenax92s en het belangrijkste van alles.. Cheetahx92s zijn. Na dat ongemakkelijke moment heb ik muziek in mijn oortje gedaan en ben ik in slaap gevallenx85 zoals ik altijd doe in de auto.

Ik werd wakker toen ik voelde dat de auto stopte, maar we waren er nog niet. Hij liet ons het gebied zien en kwam eigenlijk vanaf dat moment een beetje los in verhalen over het gebied en Modgaji. Blijkbaar zitten we vlakbij Baviaanskloof, zo ongeveer 10km ervandaan wat een natuurgebied is. Het schijnt daar ontzettend mooi te zijn en het doel van Will is om zich bij dat natuurgebied toe te voegen, omdat zij ook streven naar een natuurgebied. Daarvoor moeten ze de boerderijen kopen, wat tussen Baviaanskloof en Modgaji in ligt. Hiervoor hebben ze een fonds nodig om het mogelijk te maken, maar ze zijn erg gemotiveerd dit te laten lukken. Ook vertelde hij dat het stokstaartje die ze hier als huisdier hadden, Milo, waarschijnlijk gepakt is door een adelaar, of een ander roofdier, want Milo is sinds twee weken niet meer te vinden. Het was op zich wel een grappig beestje, veel te dik voor een stokstaartje, maar hij stonk vooral, dus ik was niet zo zot op dat beestje.

Het was best fris, en dat had ik niet echt verwacht omdat dit het heetste seizoen is nu. We ontmoette de drie andere vrijwilligers en Yuko, die ons in dit project begeleidt. Met haar hebben we dan ook een gamedrive gedaan om het gebied te verkennen, wat wel frisjes was, omdat het een open auto was. Ik kende het gebied natuurlijk al, maar het was wel weer leuk om er doorheen te rijden en allerlei dieren te spotten: Kudux92s, sprinkbokken, giraffe en xe9xe9n die ik wel bijzonder vond: een steenbokkie! De kleinste antilope van Zuid-Afrika. Gelukkig lieten me ogen me niet teleur en heb ik heel wat dieren gespot, blijf ik toch leuk vinden.

We kregen heerlijk eten gemaakt door Sabina, een Duitse dierenarts die hier ook vrijwilligerswerk doet en voor en tijdens het eten was xe9xe9n van de tamme wildcats aan het bevallen in de woonkamer! Sabina was de enige die erbij mocht komen en hield het allemaal goed in de gaten.

Na het eten hebben we de wild cats en de servals te eten gegeven. Servals zijn echt mooie beesten, en dit gaat echt nog leuk worden om die beesten te voeren, want ze springen met hun klauwen naar de bakken met vlees! En dat zijn geen kleine nageltjes kan ik je vertellen!

Daarna met de caracal genaamd Zakumi gespeeld, die echt flink wat gegroeid is, maar ontzettend schattig blijft! Niet alleen met Zakumi maar ook met Tshabalala, de andere tamme wildcat kon er wat van! We zijn vroeg naar bed gegaan, want we moesten 5 uur gereed zijn om met de twee cheetahx92s te gaan lopen. Dat hoopte we tenminste, want het was echt aan het zeik regenen! Ik snap dat ze daar hier heel blij mee zijn, want het is een erg droog gebied, maar Barbara, Sunaina en ik konden natuurlijk niet wachten totdat we konden gaan lopen met Themba en Jabulani.

Dag 2 Oh, it's raining again (Superstramp)

We konden uitslapen tot 9 uur. De regen was de hele nacht doorgegaan en het regende nog steeds in de ochtend. Het had dus geen nut om te gaan lopen met Themba en Jabulani, dus we mochten uitslapen. Na een lekker bakje cornflakes met melk en een kop thee moesten we ons klaarmaken om een lodge schoon te maken. WAT? Schoonmaken?? Hmm, ja ik had wel verwacht om het terrein schoon te maken, of de hokken van de beesten, maar een lodge? Goed, okxe9. Door de regen, zeiknat aangekomen konden we beginnen. Ik weet niet wat daar gebeurd was, maar de muren zaten vol met vogel/vleermuizen stront, overal moddervlekken en de vloer lag vol dode insecten. Jaaa, het was een fijne job, en we waren er dan ook even zoet mee. Ach, we zaten op zijn minst droog. De andere moesten de kleine cheetahx92s drogen en op een drogere plek krijgen, omdat ze helemaal doorweekt waren.

Eenmaal klaar liepen we weer terug naar huis, waar we snel droge kleren aantrokken, omdat we het ontzettend koud hadden. Tot onze verbazing lag Zukumi en Tshabalala op de bed van Barbara en hadden ze mijn klerenkast lekker overhoop gehaald. Even gauw met Zukumi op de foto en wat bij gekletst met Barbara. Barbara maakte lekkere soep om, toen iedereen weer terug was, ons allemaal weer op te warmen en dat deed ons goed.

Ik kreeg Zukumi in mijn armen omdat hij niet wilde lunchen. De rest ging de wild cats voederen en de cheetah welpjes voederen. Zukumi bleef verbazingwekkend lang in mijn armen liggen, dat het werd een beetje verdacht werd.

Onze zorgen kwamen uit: hij was ziek, en goed ziek ook. Gelukkig is Sabina een dierenarts, dus kwam meteen in actie. Ze gaf hem water met een spuit en daar knapte hij wel van op, maar al gauw zwakte hij erg af en leek hij zelfs in een soort coma. Iedereen was natuurlijk ongerust, en Sabina deed echt alles wat ze kon. Will zou Zukumi de volgende ochtend ophalen om hem meteen naar het ziekenhuis te brengen, als hij dan nog leefdex85

Dag 3 It's been a hard day's night, and I've been working like a dog

Zukumi had gelukkig de nacht doorstaan en werd, verassend genoeg, door Jacques opgehaald. Onze ochtend begon gelukkig om 8 uur, dit omdat we niet wisten of we een virus meedroegen van Zukumi konden we Themba en Jabulani niet zien en zeker niet de kleintjes. Dus, konden we de twee autox92s gaan schoonmaken! Ik wou dat ik een voor- en na foto had gemaakt, want die autox92s waren ranzig! Met de hele ploeg schoonmaken, totdat de autox92s er weer uitzagen als nieuw.

Maar de dag was nog niet voorbij, dus hebben we het terrein om een lodge uitgekamd. Daar bedoel ik mee dat alles wat niet in de natuur hoort (glas, plastic, ijzer etc) halen we weg. Het was zxf3 ontzettend warm en er was geen schaduw. Ik dacht dat ik mij goed had ingesmeerd, maar fout gedacht. Me onderrug was goed verbrand en het deed goed zeer ook! Na het opruimen hebben we heerlijk geluncht.

Na de lunch hadden we weer een boel vrije tijd en zijn we vroeg gaan eten om een sunset drive te gaan doen. Dat was echt een heerlijk ritje. Weer mooie fotox92s kunnen maken van vooral verbazingwekkende landschappen! Ook natuurlijk weer dieren gezien, zoals de giraffe, struisvogels, dikers, steenbokkie en genoeg andere impalax92s.

Dag 4 These boots are made for walking

En toen moest het er toch echt van komenx85 half 5 in de ochtend op. Pfff, wat is dat vroeg zeg! Mijn mond ston op x91mutex92 en er kwam alleen lage, zware x93goedemorgenx94 uit als ik iemand tegen kwam en ik kan je vertellen, dat is al heel wat. Ik ben geen ochtendmens, en deze morgen kostte me dus ook veel moeite om wakker te worden. Na twee sneetjes toost met boter en een kop thee was ik er klaar voor. We kregen nog even de standaard instructies die ik nog kende van de vorige wandeling en vertrokken met de groene auto naar Themba en Jubulani. Eindelijk was het dan zo ver; wandelen met de cheetahx92s! om 5 uur begonnen we met lopen, meteen off road, omdat de giraffe op de weg verop stonden en we wilden geen risico nemen dat de giraffe de cheetahx92s zouden aanvallen. En we liepen, en liepen, en liepenx85 Na ongeveer twee en een halfuur lopen ving Jubalani vrij onverwachts een baby Diker. Niet genoeg voor twee helaas, dus we moesten wachten totdat Jubalani zijn maaltje ophad, om vervolgens weer verder te gaan lopen. Om eerlijk te zijn vond ik twee en een halfuur wel zat, maar er zat simpelweg niks anders op omdat Themba nog niks had gegeten. De eerste twee en een half uur was het nog bewolkt, maar nu begon het op te breken en dus de zon op ons te schijnen. Plus dat dit geen savanne is met uitgestrekte vlaktesx85 Nee, dit was heuvel op, heuvel af, heuvel op, heuvel afx85 Na weer bijna twee uur zagen we Hartebeests. We gingen laag op de grond en de cheetahx92s volgde. Toen gebeurde er voor mij zo iets bijzonders. Zonder enige x91overlegx92 ging Themba als over de grond kruipend linksom de heuvel heen en even later ging Jubulani op dezelfde manier rechtsom.

Echte samenwerking dus, alsof het doodnormaal is. Helaas, geen vangst, ook al was het geweldig om naar te kijken. Ruim een half uur later wel succes: een Blesbok. Een dier die ze uit het terrein willen hebben, omdat het origineel geen Zuid-Afrikaans dier is. Misschien moet ik dit uitleggen: de vorige eigenaar gebruikte het terrein als jacht gebied, dus zette er van allerlei dieren in. Impalax92s zijn niet Zuid-Afrikaans, dus die willen zo ook graag weg hebben. Dus het was goed dat ze een Blesbok vingen. Ook hierbij het rennen weer gezien, alleen de vangst niet. Het was op een top van een heuvel, dus misschien raad je het al: Het dragen van het dode dier zou superzwaar worden en na vier en een half uur lopen waren we al aardig moe. We haalden dus de ingewanden uit om het lichter te maken en hebben toen heuvel af, op en af naar de weg gedragen. Yuko ging de auto halen, zodat we de Blesbok naar de kooi konden rijden. Dit deden Sabina, Heromi en ik. We mochten het karkas voeren aan Busle en haar kleine cheetah welpjes. Dit was natuurlijk ontzettend leuk om te doen. Busle riep haar welpjes die al grommend naar het karkas liepen alsof ze het opnieuw gingen vangen en doden, erg grappig om te zien. De kleine helden op sokken. Gauw mijn camera uit de auto gehaald en leuke kiekjes gemaakt.

De rest van de groep kwam alweer aangelopen met twee volgegeten, vermoeide cheetahx92s. Ze hadden een dode Kudu gevonden waarvan ze dachten dat het een vrij vers lijk was die zwanger was. We gingen er met de auto heen om op te halen voor, in eerste instantie, de wilde cheetahx92s. Maar toen Sabina wat nader onderzoek deed, bleek het lijk al ruim twee of drie dagen dood te zijn. Ik kan je vertellen, dat kon je wel ruiken. Dus, voor de hyenax92s dan maar. Ga even voor het idee naar google en zoek Kudu op om te zien hoe groot en zwaar die beesten zijn. We moesten goed samen werken om dat beest uit de greppel en uiteindelijk in de auto te tillen. En ja, wij zes vrouwen (+ xe9xe9n achter het stuur) hebben die joekel in de auto gekregen en er ook weer later uitgehaald in in de kooi van de hyena gesleept. Zwaar, en we waren dan ook doodop na zeven uur achter elkaar werken. Maar de wild cats moesten ook gevoerd worden, dus daar heb ik mee geholpen, vervolgens geholpen met lunch, en na de lunch ben ik in slaap gevallen. Daarna heb ik gekookt samen met Yuko en een cake gebakken, perencake. Het eten was heerlijk en als toetje de cake met custard. En oh ja, Will was met Jacques en zijn kinderen aangekomen. Wat een drukte! Die kinderen zijn echt stront vervelend en ongelofelijk onrespectvol. De jongste, Rachel van tien jaar zei op een gegeven x93SHUT UPx94 tegen haar vaderx85 Mijn mond viel open toen die vader dat nog deed ook! Dat zou ik eens bij mijn vader moeten proberen.. Pff, echt niet! Ik kan Will ook beter Mister Testorone noemen, want meneer is nogal van de oude stempel plus bewijst zich graag dat hij een stoere man is zoals hij zou moeten zijn: (te) veel bier drinken, met zijn jagersoutfit en zijn geweer op zijn schoot die in de lucht steekt aan tafel zitten en vrouw onterend praten. Misschien merk je het al, ik heb niet zox92n hoge dunk van deze man. Hij ging jagen met Jacques en toen wij op bed lagen kwam hij stomdronken terug en was aan het schreeuwen door het huis waar de kinderen bij waren. De volgende ochtend vroeg hij aan Rachel wat hij allemaal had gedaan, want hij kon het zich niet meer herinnerenx85 Echt heel gxeanant.

Dag 5 Schaapje, Schaapje, heb je mooie wol?

Zou onze vrije dag zijnx85 Maar dat verliep xedetsje anders. De dag begon vrij rustig, lekker uitgeslapen, ontbijt, chillen en de wild cat kittens geaaid. Toen wilde Mr. Testorone en Jacques ons x93verassenx94. We gingen naar hun nieuwe stuk land, en ze namen een geweer mee.. Ik dacht dat ze ons misschien gingen leren schieten, wat ik wel zag zitten, maar dat bleek niet zo te zijn. In hun terrein zijn schapen, beesten die zij niet willen, dus? Die worden geschoten. Twee schapen, een mannetje en vrouwtje. Dat betekende voor ons dat we die moesten gaan villenx85 Okxe9, dat had ik niet echt zien aankomen, dus het was in ieder geval zeker een verassing! Gauw omkleden en daar stonden we dan; het bloed uit het schaap te schudden en Sabina begon met de klus om de buik van de schaap open te maken en het vel van de buik eraf te villen zodat ze daarna het beest open kon snijden om de ingewanden eruit te halen. OEPS, de maag geprikt, en echt mensen, dat STINKT! Het is een soort mix van iets dat aan het rotten is en een vieze scheet.. Ik stond echt gefascineerd naar de ingewanden te kijken. Ik vond de longen bijvoorbeeld echt bizar en het voelde heel zacht. Nadat ze de ingewanden eruit had gehaald, vroeg ik of ik verder mocht gaan. Ja, ik ben er toch en ik vond het eigenlijk best wel interessant. Ik begon met het villen: Het gehele vel eraf halen. Vervolgens hebben we met zjn driexebn de kop eraf gehaald, wat nog best een missie was.

Daarmee klaar hebben we het vlees in de koeler opgehangen omdat de andere bezig waren met het andere schaap en er geen ruimte genoeg was voor de onze. Dus geluncht en na de lunch gingen we al het vet eraf halen en het eetbare vlees. Ik heb zelfs nog de wervels door gezaagd zodat we spareribs hadden, want dit schapenvlees is hetgeen wat wij eten. De wilde katten eten alleen wild, niet de schapen. Dat is zodat ze niet wennen aan dat soort vlees.

Mijn handenx85stonkenx85 zo ongelofelijk!!! Ik wist niet dat vet zo in je handen ging zitten, want ja dat was het aller viest, niet eens het bloed, of vlees, maar lichaamsvet! Ik kreeg het er ook niet uitgewassen, dit heeft mij de hele dag gekost! Ik was na het slachten echt kapot! Ik was zxf3 blij toen ik even kon gaan liggen! Viel dan ook meteen in slaap. Gelukkig werd ik op tijd wakker om samen met Sunaina de Servals te voeren. Dit ging verbazingwekkend goed, niet gexeblektrocuteerd en niet verwond door de servals!

Dag 6 Tell my why: I donx92t like Mondays!

Het was een vreemde dag. Maandag was namelijk de dag Sharon (de vrouw van Will) haar verjaardag zou zijn. Ik had eigenlijk een hele kille sfeer verwacht waarbij de kinderen en de vader bij elkaar zouden zijn, maar dat was niet het geval. De kinderen waren hun eigen ding aan het doen zoals elke dag alleen Mr. Testorone zat flink aan de alcohol. Het was geen lekker weer die dag, dus geen wandeling met de cheetahx92s, maar de koelruimte schoonmakenx85 Je weet wel, waar ons schaap is gexebindigd. Het was er bloederig, de muren waren vies en de lucht was echt verschrikkelijk! Goed, daar gingen we dan. Omdat ik de minst sterke maag had (ik zat al te kokken toen de koeler alleen al openging.. maar wat wil je om 8 uur in de ochtend..), mocht ik de achterste gedeelte van de slachtruimte schoonmaken, daar was de lucht het minst erg. Ooohh, wat een klus! We hebben wel ontzettend veel lol gehad; met zijn alleen gezongen, gekke liedjes maar ook in canon vader Jacob ieder in zijn eigen taal, was erg lachen. We waren opgelucht toen Yuko het eindelijk schoon verklaarde en onszelf ff een goede schoonmaak beurt konden geven, want ik voelde me echt vies!

Yuko en Heromi gingen de cheetah welpjes eten geven en er mocht xe9xe9mn iemand mee: IKKE!! Het was vies aan het regenen, maar het kon me niet schelen, ik ging 2 maanden oude welpjes voeren, kickeh! Eenmaal aangekomen was het regenen alweer opgehouden en gingen we naar Busle en haar welpjes. Ze zijn zo ontzettend schattig! Het geluid wat Busle maakt om haar welpjes te roepen is zo bijzonder, als je het niet zou weten dat het van een cheetah kwam zou je misschien denken dat het een vogel was. We moesten de welpjes in hun overdekte open hokje krijgen, want ze zijn nog steeds schuw en rennen dus gauw weg als we proberen hun eten te geven. Ik had een gulzige joh! Zo gulzig dat hij/zij me vinger zowat opat! Die zat gewoon te knauwen op me vinger, en zox92n beestje heeft al tanden hoor, pff, ik hoop voor Busle dat ze geen borstvoeding meer geeft.. Ik kon er wel om lachen, die zette me goed aan het werk. Een bijzonder moment was toen de moeder al spinnend erbij kwam en dat ze haar kop langs de mijne deed en zo een paar centimeter van mijn hoofd vandaan was (tegen over mij) al kijkende naar haar welpjes. Nou, mijn adreline ging echt als een razende, ik vond het geweldig!! Ik vond dus ook jammer dat we op een gegeven moment klaar waren, maar toch wel een dik kwartier bij ze gezeten.

Later op de dag werd het beter weer en we besloten weg te gaan om te gaan lunchen maarx85 Mr. Testorone en Jacques hadden de auto, we konden dus niet weg. Toen ze terugkwamen en Yuko om de auto vroeg wilde Mr. Testorone perse mee met zijn kinderen.. We deden de lunch eigenlijk even voor onze rust, omdat ze kinderen best vervelend en luidruchtig zijn, maar we hadden geen keus blijkbaar. De jongste ging niet mee dus de ander met haar vriendin gingen mee. Sunaina, de twee kinderen en ik moesten in de achterbak en daar gingen we dan. Die twee meiden waren stront vervelend waar onze 17-jarige Sunaina absoluut niet tegen kon terwijl ik hun gedrag probeerde te negeren. We moesten onze lunch zelf betalen en gingen ergens eten waar Mr. Testorone heen wilde gaan. Zal ik je iets ironisch vertellen? Onze jagende, ouderwetse stempel die wel van een alcoholische versnapering houdt is vegetarisch! Ik vind dat zo apart! Mij viel ook op dat hij veel biertjes dronk, terwijl hij moest rijden. Iets wat ik niet echt kon waarderen. De lunch was okxe9, maar niet echt super lekker. Boodschappen gedaan en weer terug. Ik vroeg Mr. Testorone of hij gingen rijden waarop hij reageerde x93You can walk if you want to!x94 Uhm.. zo bedoelde ik het niet reageerde ik, maar ik was ondertussen wel ongerust, ik zat wel in een achterbak zonder enige veiligheid, terwijl er genoeg mensen in de auto zaten zonder alcohol op met een rijbewijs. Hij moest perse rijden dus. Nou ik ben dus veilig thuis gekomen gelukkig.

Met de dochters geprobeerd te praten en gelukkig zijn het dan lieve meiden, en hebben we lekker in de woonkamer en buiten gedanst met ze, wat het ijs wel brak. We gingen braaien, tot mijn verbazing. Mr. Testorone was stomdronken, en daar gedroeg hij zich ook naar. Het enige mooie was zijn speech, over het gemis van iedereen die we verloren hebben en dat hij hoopt dat ze met trots op ons neerkijken. Daarna was het alleen maar ongelofelijk genxe2nt, en had ik het ongelofelijk te doen met de meiden. We hebben ons schapenvlees gegeten en dat was echt heerlijk! Natuurlijk was het vlees wat ik met Sabina en Sunaina had gesneden het beste, dat verschil kon je zeker goed proeven! Haha. Weer op tijd naar bed in de hoop dat we dan dinsdag een wandeling konden gaan doen, want ik wilde toch wel meer dan xe9xe9n wandeling doen deze week.

Dag 7 Opgeruimd staat netjes

Yuko wilde niet gaan lopen. Ik snap nog steeds niet waarom, want het was alleen bewolkt, en dat hadden we met de eerste wandeling ook, dus ik zag het probleem niet. Je kon dus wel begrijpen dat ik ontzettend teleurgesteld was. Gelukkig had ik aan Mr. Testorone de avond ervoor gevraad of ik woensdag ochtend nog kon gaan lopen met Themba en Jubulani, en daarna pas naar huis gaan. Dat vond hij prima, geen probleem. Dinsdag zouden we met Busle gaan, zonder of met de welpjes wisten we nog niet, maar dat ging dus niet door. Echt balen. Dus dan maar de hokken schoonmaken.. en ja hoor, het was heet! Pffff. Ik ging met Sunaina, Sabina en Monika het hok van de Servals schoonmaken wat wel groot is, maar niet vies, dus dat viel mee. Daarna de hokken van de wilde cheetahx92s. Ik moet eerlijk zijn, ik was wel zenuwachtig, omdat ons vertelt werd dat we aangevallen konden worden omdat ze nog geen eten hadden gehad en mijn wapen was dan mijn schepx85 Daar moest ik dan herrie mee maken. Hmm, okxe9. Maar geen problemen gehad, en oh wat waren die twee jongens mooi! De twee meiden in het andere hok waren doodsbang van ons, wat ontzettend zielig was, omdat ze de hele tijd tegen het hek opliepen.

Ik voelde mij verbranden, dus na de cheetahx92s wilde Yuko gras verzamelen om in de hokken van de wild cats te doen (iets wat ik met Barbara, Sunaina en Sabine de dag ervoor al had gedaan), maar dat heb ik even overgeslagen, en ben dus terug gegaan naar huis om af te koelen.

Na de lunch gingen we naar de kamp van onze Themba, Jubulani en het kamp van Busle en haar welpjes. Prima te doen, wel superheet en die hitte was wel moeilijk te verdragen. Ik denk wel dat we rond de 40 graden zaten toen we daar aan het schoonmaken waren. Mooi vogelnestje gezien en ik mocht meer pauze nemen omdat het mijn laatste dag was zodat ik van alles en nog wat fotox92s kon maken, dat was wel lief van iedereen.

En toenx85 het hok van de Hyenax92sx85 Herinner je nog dat we een grote kudu aan ze gegeven hadden? Nou het rottende karkas mochten we weer meenemenx85 de stront was niet erg, dat rook je niet, maar die karkassen OOOHHH dat was RANZIG! Ik heb daar zox92n staan kokken, dat toen ik een poging deed om te helpen ik bijna over mijn nek ging! Op een afstand gebleven en andere viezigheid opgeruimd.

En oh, wat waren wij blij toen we terugkwamen en een glas koude limonade konden drinken! We waren kapot! Simpelweg door de hitte, want echt zwaar werk vond ik het niet. Ik was zelfs zo oververhit, dat ik mijn zwempak heb aangetrokken en in het zwembad ben gesprongen. Samen met Sunaina onderwater fotox92s gemaakt en daar ontzettend veel lol om gehad, maar helaas, ik heb ze zelf nog niet ontvangen, ze staan op de camera van Sunainax85 Jammer he? Ik had het ook zooo graag met jullie willen delenx85

Weer de servals gevoerd en tot mijn spijt ben ik gexeblektrocuteerdx85 Yuko had niet gezegd dat aan de binnenkant van de deuropening ook zox92n draadje zat, dus toen ik de deur dicht deed en ondertussen omkeek of ik niet werd aangevallen raakte ik dat met de toppen van mijn vingersx85 ZOoo dat doet pijn! En daarna een soort tintelend gevoel net als een slapende voet, maar dan mijn handx85 gelukkig duurde dit maar 10 minuten hoor, en zo erg was het niet, het was meer even de schrik.

Lekkere Boboti gegeten en x92s avonds genoten van de volle maan. Ik heb weinig over Zukumi verteld maar dat was meestal tussen de dingen door dat ik bij hem ging zitten of dat we buiten met hem bezig waren. Hij is nog erg zwak, maar probeert stukje bij beetje wel al te lopen en elke dag gaat het ietsje beter. Ik zal dan ook na Modgaji goed mailcontact houden om te vragen hoe het met hem is, want daar hebben we toch veel zorgen om gehad. Het is zox92n prachtig en bijzonder beest, maar caracals krijgen vaak in x91gevangenschapx92 problemen en de meeste overleven het niet. Hopelijk is Zukumi daar een uitzondering in.

Dag 8 Itx92s a beautiful day, the sun is shining, I feel good, and nooooo one is gonna stop me now!

Oh gelukkig, we kunnen wandelen met Themba en Jubulani! De avond ervoor wel problemen gehad met Mr. Testorone die opeens vroeg naar PE wilde, maar uiteindelijk mocht ik dan, als ik maar rond 9 uur terug was.

Het zag er in het begin hopeloos uit. We zagen geen beest en na een uur zagen we twee kudux92s wegrennen en even later hadden Themba en Jubulani een jacht waarvan we niks hebben gezien en ook niks gevangenx85 Yuko wilde dus teruglopen naar huis, zodat ik naar huis kon en ik baalde als een stekker.. Hoewel ik probeerde positief te blijven denken dat ik wel hele mooie fotox92s van ze had gemaakt en lekker weer was en dat ik txf3ch nog heb kunnen wandelenx85 Nou en opeens ging Jubulani er als een speer vandoor! Ik pakte snel mijn camera omdat ik zag dat Themba achter mij ook wilde gaan rennen en ik dacht; x93heb ik in ieder geval hem nog op de videox94, snel aandoe, functie op camera en aanx85 Ze kwamen recht op ons af en we zagen het begin tot en met het doden van de Ree. Wauw! Ik voelde mij een ongelofelijke geluksvogel want om een jacht van begin tot eind te zien gebeurt haast nooit en dat wel op mijn laatste dag! Ik was zo blij! En het stond ook nog eens op film!! Helaas was niet iedereen zo snel met hun camera en ik was ik de enige die een filmpje had. Samen dus nog even nagekeken en iedereen wilde het filmpje natuurlijk hebben! Bij terugkomst dus gauw op Yukox92s laptop gezet zodat later iedereen een versie ervan kan krijgen. Wauw, wat een einde van een fantastische, leerzame en vooral bijzondere week!

Het is een wonder, maar Sinterklaas is zelfs in Zuid-Afrika langsgekomen! Jaaaaha, echt waar! Alhoewel hij er wel een beetje anders uitzag.. Zijn baard leken net alsx85 watjes, zijn mijter leek een stuk kleiner en zijn staf leek wel als een zwabberx85 en nee, ik had geen alcohol genuttigd, maar Sinterklaas zag er vreemd uit hoorx85

We hadden met allemaal matrassen ons verzameld in de kamer van Vera, omdat het dan wat knusser en dus gezelliger was. We begonnen met een spel. Iedereen had drie cadeautjes gekocht met het limiet van honderd Rand, dat is ongeveer 10 euro. Okxe9 het mag dan in bepaalde dingen goedkoper zijn in Zuid-Afrika, maar zo goedkoop is het nou ook weer niet. Het was voor mij echt een missie om leuke dingen te vinden! Uiteindelijk had ik een cd gekocht van System of a Down, een pakketje van Pink Ribbon met spulletjes voor in de douche en een kookboekje over braaien. Wel okxe9, maar niet echt bijzonder. Ik had het op zox92n manier ingepakt dat je niet kon zien wat het was; het kookboekje in stoffentassen gedaan en daarna ingepakt, de cd in een grote doos en gevuld met plastic tassen en het pink ribbon pakketje had ik gewoon ingepakt.

Met de dobbelsteen werd er dan bepaald wat er met een cadeautje gebeurde: bij zes mocht je een cadeautje pakken en ander nummer moest het cadeautje xe9xe9n keer naar links, ander weer naar recht, of twee keer de andere kant op etc. Het was wel grappig, want al gauw krijgen mensen voorkeur voor een pakketjes waarvan je geen idee hebt wat er in zit. Toen iedereen eindelijk drie cadeautjes had gingen Lindy en Ingrid drinken halen en toen hoorde we opeens gebons op de deur! Ik dacht x93OEH mijn cadeautjes!!x94 die ik namelijk aan Lindy had afgegeven zodat ze mij zou verassen zoals het zou moeten op Sinterklaas..

Als een klein kind sprong ik op gooide ik de gordijnen open en keek ik al zoekende op de grond buiten of mijn cadeautjes daar lagenx85 niksx85 hxe8? Hoe kan dat nou? Toen zag ik op ooghoogte iets glimmen, ik keek op en schrok me rot! Het was zwarte piet! Toen zag ik het opeens: Sint en Piet!

Natuurlijk verwelkomde we Sint en Piet met een liedje en gaven we Sint een stoelx85 Sint had ook wel last van haaruitval.. stress zei die, dat hoorde bij ouderdom.. Ach nou ja, xe9xe9n voor xe9xe9n werden we bij Sint geroepen en kregen we een klein preekjex85 Wat Sint over mij zei? Alleen maar goede dingen natuurlijk! Haha!

Aan het einde kreeg ik mijn cadeautjes met het gedicht en kaartjes. Was heel erg leuk, en er was wel een moment van heimwee, door het gedicht en de lieve wensen van mijn moeder, oma en opa. Heb mooie cadeautjes gekregen van de Sint, ik ben er erg blij mee!

Donderdag 2 December zou de laatste officixeble stagedag zijn voor de twee Nederlandse studenten Lindy en Talitha. Lindy is xe9xe9n van mijn huisgenoten, en Talitha heeft op Robinroad gewoond. Ook Unathi ging binnenkort weg, dus Dr. Watson wilde ons op een bijzondere manier bedanken, en bijzonder was het zeker: Wij, dat is Lindy, Talitha, Unathi, Kerrin en ik mochten naar Addo Elephant Park, een wildlife park waar zoveel Olifanten lopen als duiven in Amsterdam! Nou okxe9, dat is misschien een beetje overdreven, maar veel zijn het er wel! Ook lopen er leeuwen, luipaarden en buffels rond, maar ik kan je alvast vertellen, die heb ik niet gezien.

Onze dag verliep wel heel apart. We zouden namelijk 10 uur in de ochtend vertekken vanaf MTR Smit childrens's haven, zodat we daar om 11 uur konden lunchen en 12 uur de game drive konden doen. Allemaal goed gepland dus, maar.. zo is het niet hxe9xe9xe9lemaal gegaan…

Ruben van de financiexebn had namelijk ons geld niet geregeld en deed daar heel vaag over. Bij alle voorstellen sloeg hij het af, en wilde nou niet echt meewerken met het vinden van een oplossing. Om het hele gedoe maar kort te houden, we kregen uiteindelijk een uur later een cheque van Dr. Watson, moesten we onze boeking verplaatsen van 12.00uur naar 15.00uur. Op zich geen probleem zou je zeggen, maar Lindy en Talitha hadden om 15.00uur hun eindevaluatie en de docent zou via skype daar aanwezig zijn. Dr. Watson zei dat ze dat wel zou regelen, zij zou het gesprek doen met de docent, als wij nou maar konden gaan genieten van onze middag.. Nou goed, uiteindelijk dan toch gegaan, geld opgehaald bij de bank en naar Addo Elephant Park. 

We hebben heerlijk gezond geluncht daar, en voordat we het wisten was het al drie uur en konden we in de truck gaan zitten. Helaas zijn er altijd weer mensen die te laat zijn, dus we zaten wel een tijdje in de truck, maar het mocht de pret niet deren.

Het landschap hier is zo dicht bebosd met struiken en boompjes, dat het echt onmogelijk is om lage dieren te spotten. We hebben we Kudu's gezien, een mongoes, wrattenzwijntjes, mestkevertjes, een Jakhals

 
en natuurlijk… Olifanten! Dat blijven echt indrukwekkende beesten. Ze zijn altijd in groepen met xe9xe9n volwassen mannetje en nou dat hebben we geweten. We kwamen op een gegeven moment een MAN tegen die zich lekker aan het uitsloven was. Het is paartijd, dus hij was door zijn hormonen redelijk agressief en kleine mannetjes schoof hij dan ook zo opzij. Ik heb wel van hem genoten, want hij stond recht voor mij te eten en maakte mooie lage geluiden.

Het was een bijzonderde dag waarbij ik hxe9xe9l wat foto's heb gemaakt! Weer een mooie ervaring! 

Vrijdag was dan eindelijk de Golfdag. Waar ik speciaal een skinny jeans heb gekocht, een wit T-shirt en hakken. x93En? Was dat het waard?x94 Absoluut niet! x93Hoezo niet Lotte?x94 Nou dat zal ik jullie vertellen:

Om 10 uur x92s ochtends moesten we daar zijn. Het was bloedheet, dus ik was sowieso natuurlijk al niet heel blij dat ik een donkerblauwe strakke broek aan had, want mijn benen stonden in vuur en vlam in de warme zon. Gelukkig konden we wel in de schaduw zitten en kregen we uitgelegd dat wij de gastenlijst moest afvinken en de golfers moesten laten registreren, ze hun businesskaartje moesten vragen en ze over moesten halen om lootjes te kopen, want dat geld ging naar MTR Smit Childrenx92s Haven.

Dit hebben we twee uur gedaan, en het was, sorry dat ik het zeg, ontzettend saai werk. Die mannen die denken dat ze helemaal de bom zijn met een geweldige, boven de kniexebn ruitjesbroeken en poloshirtjes, met hun flauwe grapjes en goedkope versiertrucjes.. De golfers waren allemaal blank, dat viel mij wel op. De mensen die daar moesten werken en de golfers moesten helpen, waren donker.

Maar na die twee uur werd ons werk overgenomen en konden we naar huis! Om eerlijk te zijn was ik daar erg verbaasd over, omdat ik dacht dat we daar de hele dag bezig zouden zijn en daarna kort de tijd kregen om ons om te kleden voor het diner. Niet dat ik het erg vond, maar ik dacht wel x93Heb ik daar nou die outfit voor gekocht..?x94. Thuis gekomen was iedereen natuurlijk verbaasd en vonden ze het wel relaxed voor me dat ik zo vroeg klaar was. Aan de eind van de middag vertrok ik samen met Lindy naar het diner, zij kon in de ochtend niet helpen bij de golfdag, omdat ze samen met Talitha en anderen Supervisie hadden en daarna naar een township gingen om daar te werken. We haalden Talitha op en gingen dus weer naar het golfterrein om daar te gaan eten. Het geweldig mooie weer was ondertussen verandert in onweer, en we konden de mooie bliksem zien achter de heuvels.

Niemand was er van MTR Smit! Terwijl we toch half 6 hadden afgesproken. Ook Kerrin en Unathi waren te laat om maar over Dr. Watson en de kinderen te zwijgenx85

En dan het dinerx85 Het was een buffet, en ik ben niet moeilijk met eten, maar die was echt niet om te kanen hoor! Het vlees was kurk droog, en verder was er rijst en sla. Gelukkig kon je de sla zelf samenstellen, dus dat was te doen, maar om nou te zeggen een lux diner waar we ons netjes voor moesten kleden? Stelden dit echt niks voorx85 Ik moet dan ook opbiechten dat Talitha, Lindy en ik naar de Mc Donalds zijn gegaan omdat we gewoon nog honger hadden! Niet dat Mc Donalds nou echt vult, maar het was zelfs beter dan het hele diner!

Maar mijn zaterdag was nog niet voorbijx85 Na het surfen gauw eten, douchen en uitrusten, want zaterdagavond 20 november had ik een concert, van Goldfish!! Het is een geweldige samenstelling van drie gozers waarvan twee allerlei instrumenten kunnen bespelen en kunnen mixen en de derde geweldig kon zingen. Het klinkt super vrolijk, het is lekker dansmuziek, dus lekker die heupen los en uit je bolletje gaan!

Ik was er natuurlijk veel te vroeg, iets wat niet uit mij te krijgen is geloof ik, zo vroeg dat mijn vrienden er nog niet waren. Hmm, dan maar eerst even naar Coco de Mer, die aan de overkant was. Het was hectisch daar! Niemand had tijd om even een praatje te maken omdat ze veel tafels hadden, ik heb ze nog nooit zo gestrest gezien! Dus na een drankje toch maar weer terug naar Cubana, de plek waar het concert zich plaatsvond. Ik was daar nog nooit binnen geweest, maar het was echt ongelofelijk mooi daar. Uitzicht over de zee, met tussen het strand en Cubana ronde zwembaden met allemaal verschillende kleuren licht erin. Niet alleen het uitzicht zag er romantisch uit, ook Cubana zelf was heel mooi ingericht met dimlicht, fakkels, en rode, goude en zwarte tinten.

Er was nog steeds geen bekende, dus sprak ik gewoon ene groepje meiden aan. Ze kwamen uit Zuid-Afrika, maar twee meiden hadden grootouders die uit Nederland kwamen. Het was super gezellig en we hebben over van alles en nog wat gekletst. Op een gegeven moment zag ik Martijn met Jacques binnen wandelen, even voor de duidelijkheid: Martijn is de organisator van Khaya en Jacques is degene die werkzaam is in Modgaji, waar ik dus 15 December naartoe ga. Al gauw daarna zag ik ook mijn vrienden binnen wandelen. Het was een gezellige drukke boel daar.

Iedereen bleef achteraan staan, maar degene die mij goed kennen weten, dat ik niet zox92n type ben! Ik ben de gek die vooraan staat, die losgaat op de muziek, veel fotox92s maakt en alles meezingt! Dus, dat heb ik dan ook gedaan! Gelukkig waren daar ook de Zuid-Afriaanse meiden die ik daar ontmoet heb ook, dus we gingen lekker met zijn vieren los! Ook nog met de zanger op de foto geweest en achteraf een praatje gemaakt met de twee andere artiesten. Aardige gozers. Ze vertelde me dat ze in onderhandeling zijn om op Lowlands te spelen. Nou, laat maar komen, want ik heb een kaartje!!!!!

Het is niet te geloven, maar zaterdag ben ik wezen surfen! Samen met Anouk, Lindy, Heidi (mijn huisgenoten) en Berend gingen we naar Jeffreyx92s Bay om les te krijgen van Andrew, een echte surf dude. Ik vond die man van begin af aan meteen al geweldig. Te bruin, te geblondeerd lang haar, een lange zwembroek aan met alle kleuren van de regenboog en een T-shirt aan. Ook zijn taaltje paste precies bij en typische surf dude x93Cool menx94 x93Oh yeah, thatx92s mellow menx94 en achter bijna elke zin zei hij x93keex94, waar hij dan x93okxe9x94 mee bedoelde in een retorische manier.

De les wasx85 in het begin vooral een ramp! Als ik op mijn board probeerde te liggen, viel ik er weer aan de andere kant af, of lag ik er te schuin op of kwam ik er helemaal niet op en werd ik weer heerlijk overspoeld door een golf.. het duurde even voordat ik eindelijk mijn balans had gevonden en de volgende stap kon nemen, peddelen, opdrukken en op handen en kniexebn meegevoerd worden door de golven. Ik had van te voren natuurlijk lekker zitten mekkeren op een humoristische manier tegen Andrew, dus toen het mij lukte, kwam hij naar me toe en gaf hij mij een high five! Dat maakte het erg grappig en gezellig. Het is mij niet gelukt om op mijn board te staan, het verst was gehurkt en toen ik op wilde staan viel ik eraf. Ik vond het voor mijn tempo heel wat enx85 Ik ga zeker vaker oefenen, want ik vond het echt leuk en kon ook snel daarna voelen dat het een goede fitness is.

Misschien dat jullie dus ooit een foto te zien krijgen van mij in een wet suit op een plank, maar helaas, zaterdag heb ik die niet kunnen maken, omdat mijn camera veilig achter slot en grendel zatx85

Een stageverhaal met een lang staartje, want het was een behoorlijk rare stageweek voor mij. Twee weken geleden begonnen er repetities voor een kerststuk die geleid werd door Liesel, de Social Worker. Dus ik dacht; laat ik een kijkje nemen, kijken wat ik kan dan in het kerststuk. Ik ging samen met Kerrin, de psychologe. Liesel had alle kinderen uitgenodigd in de Saal. Kerrin en ik gingen aan de zijkant zitten om te kijken en te horen waar het nou allemaal precies om ging en wat ze van plan was. Ze begon meteen met rollenverdeling voor x93the Christmas carolx94 wat dus blijkbaar het verhaal is hoe het kindeke Jezus is geboren. xc9xe9n van de meiden uit huis 5, waar de meiden tussen de 15 x96 18 jaar wonen, had een eigen idee en begon met uitleggen van het verhaal. Ze vertelde ook dat een andere meid het script had uitgeschreven en dat zij niet meer wilde meewerken aan de Kersboom, dus dat zij daarom nu het idee vertelde. Het verhaal klonk erg leuk, maar Liesel was er klaarblijkelijk niet echt tevreden mee en probeerde het idee van Megan te combineren met x93the Christmas carolx94. Ze kwam er niet helemaal uit en ik bruisde dus al snel met ideexebn en werd er zo enthousiast van, dat ik het aan Liesel vertelde. Ik kreeg niet echt de reactie die ik verwachtte, of misschien juist wel van haar. Ik namelijk altijd de ervaring met Liesel dat alles bij haar een probleem is, en erg lastig. Dus die reactie kreeg ik dan ook.. Na een paar minuten gezucht en gesteun kreeg ik de reactie dat the Christmas Carol alleen al te veel gevraagd was van de kinderen.. Hmm, okxe9, nou ja, het was ook maar een suggestie dus legde mij erbij neer dat ze er waarschijnlijk niet voor mijn suggesties open stond.

Ik zei dus dat ik graag wilde meewerken aan het Kersboom en graag met haar wilde samenwerken voor een goede uitvoering, waarop zij begon te lachen! x93I rather do it by myself, youx92ve seen how hectic it is was already and how more people get involved, how more difficult is going to bex94x85  Goed, ik heb dus even tot tien moeten tellen, want ik vond het echt de grootste onzin die ik ooit gehoord had. Ik voelde me dus niet echt geroepen meer om daar te blijven zitten, omdat ik nou niet echt het idee had dat ik op xe9xe9n of andere manier in de Kersboom kon helpen. Kerrin en ik liepen dus weg, waarop Liesel naar ons riep dat we naar haar toe moesten komen. Je had het gezicht van Kerrin moeten zien; Rollende ogen met de uitdrukking van, x93daar gaan we dan..x94. Nou kort samengevat, het was een gesprek van niks, want ze maakte nogmaals duidelijk dat het maar beter was dat ze het alleen kon doen, waarop ik haar vriendelijk waarschuwde dat het wel al over twee weken was en mij kon voorstellen dat ze dan veel verantwoordelijkheid op zichzelf nam, dus als ze het dan txf3ch niet zou redden, ik altijd open stond om haar dan alsnog te helpen. Ik had wel het idee dat ze die suggestie waardeerde, maar wist natuurlijk ook dat ze daar nooit gebruik van zou maken.

Vervolgens hoorde ik tot mijn verbazing dat ze elke dag van 3 tot 5 zou gaan oefenen met de kinderen! Precies de tijd dat ik therapie geef! Nee hxe8, dat heb ik weer, kan ik mijn werk niet doen. Tenminste, de meeste clixebnten deden aan het stuk mee en ik moest er dus achter komen om welke kinderen dat precies ging, zodat ik de clixebnten die niet in het stuk meededen, therapie kon geven. Nou, kort gezegd, na twee mailtjes en persoonlijk haar gesproken te hebben had ik nog steeds geen lijst van de kinderen gekregen, dus ik kon niks doen. Je kan je misschien wel voorstellen dat ik redelijk gefrustreerd was, gelukkig heb ik het wel voor elkaar gekregen om mijn groepstherapie te doen, maar om nou te zeggen dat mij dat voldoende voldoening gaf, nee.

Dus ik vroeg weer een supervisie aan bij Dr. Watson om het hierover te hebben. Die dus plaatsvond vorige week maandag. Ik begon met het verhaal dat ik niet mee mocht werken aan het kerststuk en drukte mijn verbazing daarover uit, omdat ik tenslotte de DRAMAtherapeut ben. Ze vond dat ik volledig in mijn recht stond en ging meteen naar Liesel om het te regelen. Niet dat ik daarom vroeg, maar ik was wel benieuwd hoe Dr. Watson dit dan zou aanpakken. Ze liet de deur open en Liesel zag mij in het kantoor terwijl Dr. Watson haar vroeg om even in het kantoor van Liesel te gaan zitten. Een minuutje later kwam Dr. Watson vol enthousiasme terug en vertelde mij dat ze gezegd had tegen Liesel dat mijn docent zojuist had gebeld en haar had gexefnformeerd dat ik aan dit soort projecten MOEST meerwerkenx85 Ze had dus gewoon gelogen! Nou mijn mond viel nog net niet openx85 Ik wilde dus op de volgende punten gaan praten, maar Dr. Watson zei dat ik meteen naar de Saal moest, want het repeteren was al begonnen.. Okxe9, dus ik moest meehelpen met het stuk, prima, ik was benieuwd hoe het eruit zagx85

 Het x96 was x96 een x96 ramp!!! Je kon niks van de dialogen verstaan, de mimiek klopte niet met wat ze speelden en zeiden, ze stonden met hun rug naar het publiek en het was vooral chaos! En dit terwijl we nog maar 4 dagen hadden om te oefenen. Oh god, waar ben ik beland!?! Ik besloot dus dat ik dinsdag meteen de bom erin zou gooien en alles goed met de kinderen door te nemen.

Dinsdagx85 Liesel kon er niet bij zijn omdat ze in een vergadering zat. Eerst dacht ik x93Fijn, dan kan ik echt even mijn ding doenx94, maar met deze 20 kinderen?? Absoluut niet! Als ik met de ene 5 bezig was en de rest achter mij moest wachten, waren de andere 15 aan het gillen, tafel aan het slopen, onrustig.. ik dacht ik gek werd! Na 50 minuten vriendelijk vragen, beginnen waar te schuwen en streng te worden heb ik het repeteren stopgezet. Ik was het zo zat! Ik moest soms zelf schreeuwen tegen de kinderen om boven de herrie uit te komen, het was echt niet normaal. In de 50 minuten had ik dan wel de eerste 5 xe1 10 minuten goed doorgerepeteerd, dus dxe1t zat dan in ieder geval goed.

Woensdag, konden we tot mijn grote teleurstelling niet oefenen

Donderdag, de dag van de uitvoering: De gehele dag was ik in de Saal om alles gereed te maken samen met Liesel, Ruben, Romano en Lindy. Het was hectisch en vermoeiend, maar gelukkig was Liesel nu wel open, vriendelijk en samenwerkend. Het was gezellig met haar, wat mij weer goed deed, omdat ik dacht x93het kan dus wel..x94. Om 3 uur tot en met 5 uur oefenen. Liesel nam de leiding en ik stopte het af en toe om kritiek te geven, en de puntjes op de i te zetten. Het was een goed repetitie en hoopte dat het die avond er ook zou uit zien.

De kinderen waren zo nerveus, dus natuurlijk ging het sneller, spraken ze zachter en vergaten ze wat adviezen van mij, maar het ging goed. Veel beter dan begin van de week. Ik was zelf wel gespannen, omdat Dr. Watson het blijkbaar het nodig vond om mij vxf3xf3r het stuk te benoemen dat ik gewerkt had met de kinderen aan hun articulatie.. Oh oh, als dxe1t dan maar goed gingx85

De avond duurde wel eindeloos, omdat ze per kind een certificaat uithandigde, en Dr. Watson zichzelf altijd uitnodigt om de meest onzinnige verhalen tot vervelens aan toe te vertellen.. Nxe1 het stuk vroeg ze alle therapeuten naar voren, waaronder ik en Lindy. Bij mij zei dat ik een drama specialiste was, en bij Lindy was het duidelijk ze niet eens wist wat ze deed, dus begon ze maar over de golfdag, dat ze zo blij is dat ze altijd knappe studenten heeft om te assisteren bij dit soort dagen.. oh, wat genxe2nt..

Ik was wel blij toen het voorbij was, omdat geen pauze had gehad en ik dus echt doodmoe was. Gelukkig kregen we veel complimenten, en waren de kinderen trots. En voor de kinderen, dat is uiteindelijk waar je het voor doet en waar ik mijn voldoening uit heb kunnen halen.